Remco Roes & Tom Lambeens ' LAUHUN'

LAUHUN, Wat ze doen, daar hebben zij het raden naar. De basis van de samenwerking tussen Remco Roes en Tom Lambeens vertrekt vanuit de vaststelling dat ze elkaar niet zo goed begrijpen. Inmiddels begrijpen ze elkaar, na enkele eerdere collaboraties, wel al beter niet. Desondanks geven ze de moed niet op. Als uitgangspunt voor hun artistieke productie geldt steeds de open zee als ruimte waarin zij zich bevinden. Tijd creëren ze door wrakhout te verzamelen. Steeds blijft het tweetal watertrappelend op zoek naar grond en horizon. Bij aankomst in de eeuwenoude Gasthuiskapel laten ze het eerder aangewende beeldconcept van het ‘vlot’ varen, om te wortelen in het golvend bosland van Borgloon (‘Lauhun’ betekent dan ook letterlijk ‘beboste heuvel’). De relatie tussen grond, hier vlak voor je, en horizon, daar ginds in de verte, ontdoen Roes en Lambeens in ‘Lauhun’ van hun vanzelfsprekendheid. Hierbij kan het vermoeden ontstaan dat ze de hemel volstrekt buiten beschouwing laten, wat niet zo is. Beide kunstenaars vatten het hemelse immers op als iets dat wortels vereist. Wat je terug kan vinden in de concrete grond, in de nabije omgeving (Roes), en de abstracte, onbereikbare horizon die zich zo nu en dan tussen de golvende heuvels van Haspengouw strekt (Lambeens). Het sacrale kader van de 13e eeuwse kapel biedt de uitgelezen ruimte om u deze opvatting van aarde als hemel te tonen.

www.remcoroes.nl -   http://www.kunstinlimburg.be/kunststukken/tom-lambeens-op-zoek-naar-de-herwaardering-van-de-zwaarte-binnen-de-beeldende-kunst -