Steven Palmen: Schilderijen & Beeldend Werk
De moderne mens vergeet steeds vaker dat hij letterlijk van vlees en bloed is. Neem de merkkleding, juwelen en gebruinde huid weg, en wat blijft er over? Een vleesmassa met pezen, botten en kwabben vet. In zijn schilderijen en sculpturen haalt Steven Palmen de zelfingenomen mens van zijn voetstuk en benadrukt hij zijn vergankelijkheid. Hij portretteert de mens onderhuids, in zijn louter fysieke verschijning: zijn anatomische essentie.
Vanuit een verre levenservaring groeide de interesse van Steven Palmen voor het organische van de mens. Menselijke röntgenopnamen en foto’s van geslachte dieren zijn het vertrekpunt voor de meeste doeken. Andere vloeien dan weer voort uit een vorig werk, zodat er twee- en drieluiken ontstaan. De sculpturen zijn een afleiding van een of meerdere doeken en inspireren de artiest op hun beurt bij een nieuw doek.
Zijn veelal blauwe, rode en gele doeken balanceren op de grens van figuratie en abstractie. Er wordt nog enkel naar het onderwerp verwezen. Door het gebruik van de smeuïge materie, het grote formaat, de contrasterende kleuren en het dynamische schildergebaar is de oorspronkelijke context niet meer herkenbaar.
De sculpturen bestaan veelal uit ijzerafval, gesmolten plastic en zand. Zij verwijzen vaag naar een skelet-, zenuw- of aderstructuur.
Dit abstraheren wil de toeschouwer aanzetten tot interpretatie. De titels verhullen noch verhelderen, ze zijn veelal niet meer dan een medische term voor het uitgangspunt.
- Aaf Knevels naar Dan Holsbeek -