

"Spindle Marks"
Spindle Marks probeert een antwoord te geven op de schier onoplosbare vraag: hoe moeilijk hebben zeven vrienden het om los te komen van het door historiek en context gecreëerde en opgedrongen "ideale vrouwbeeld"?
Uit hun beschrijvingen ontwikkelde zich dit kunstproject.
Met het risico dat hij finaal in de nevelen van de geschiedenis verdwaalt, gaat Aimé Put op zoek naar het oorspronkelijke, het originele begin van het wezen "vrouw" (wat uit overleveringen en tradities als een spoor, een spindraad, is overgebleven). Dat oerbegin symboliseert hij met één der oudste instrumenten van de mensheid en met name de vrouw: de handspinspoel, of "spindle". Een eenvoudige spinspoel waarmee uit vezels draden werden gesponnen. Die draden verbindt hij in zijn werk als DNA-strengen met onze eigen tijd. En zo ontwikkelt zich het beeld van de eerste (oer)vrouw via haar vrouwelijke nakomelingen tot de eindeloze diversiteit aan vrouwbeelden die we vandaag kennen. Of toch menen te kennen...
Want wàt zien wij eigenlijk? Zien wij enkel het vertekende en vervormde beeld of (h)erkennen wij nog het echte wezen achter dat imago, dat schijnbeeld?
Spindle Marks combineert klei, aarde, olieverf, tekeningen, verhalen, stemmen en klank tot één samenspel, een zoektocht naar onze oorspronkelijkheid, naar de verloren gewaande eigenheid. U zal ondervinden hoe ontzettend kwetsbaar die kern is, hoe verraderlijk en misleidend het vrouwbeeld (en dus mensbeeld) is dat ons werd en nog steeds wordt voorgespiegeld.
Het komt er in Spindle Marks op aan de ware schoonheid en echtheid te ontdekken in én achter de verwarrende en soms schokkende pseudo-werkelijkheid.