

Anima Roos volgde een aantal jaar avond-akademie in Gent, maar vond haar passie in het draaien van klei (toen nog een taboe op de akademie). Ze maakte pottenbakkersreizen in Frankrijk (1979) en in Engeland (1980).
Ze volgde masterclasses bij o.a. David Leach (GB), Peter Lane (GB), Horst Göbbels (Dtsl.), David Roberts (GB), G. Gimatti (It.)...Hoofdzakelijk autodidact.Losse cursussen en workshops in Frankrijk (1979), Engeland (1980) en België.Avondschool Akademie Gent, Galerie La Main Brussel, W.C.C. ...
Sinds 1981 heeft ze een eigen atelier.
Anima Roos startte eind de jaren zeventig als autodidacte. Ze volgde toen verschillende losse cursussen en workshops in binnen- en buitenland (Frankrijk en Engeland). In 1981 vestigde zich als zelfstandig pottenbakster.
Sedertdien stelt ze regelmatig tentoon in diverse Vlaamse Galerijen en neemt ze deel aan belangrijke artistieke manifestaties in Vlaanderen. Vanaf 1991 overschrijdt Anima Roos met haar werk de landsgrenzen en exposeert zie in Groot-Brittannië en Nederland.
Haar keramiekwerk werd reeds verschillende malen geselecteerd voor de Provinciale Prijs voor Kunstambachten Oost-Vlaanderen.
Twee aspecten spelen een belangrijke rol in het werk vanAnima Roos:
Enerzijds is er het manuele aspect; de sensualiteit van het kleidraaien, het tactiele beleven van de materie, het magische groeien van de potwand tussen de vingers, het speelse plezier van het driedimensioneel bouwen en de telkens weer fascinerende gedaanteverwisseling van homp klei naar steenharde sculptuur.
Anderzijds speelt het communicatieve aspect een grote rol in het werk van Anima Roos. Keramische potten staan, zowel door hun functionaliteit (werelds), als door hun eeuwenoude rituele functie (spiritueel), zeer dicht bij het dagelijkse leven. Ze maken er onlosmakelijk deel van uit en zijn daardoor zeer toegankelijk als het om potvormen gaat, of juist zeer bevreemdend als ze vormelijk afwijken van het verwachtingspatroon.
De kunstenares is gefascineerd door de wisselwerking tussen het dagdagelijkse en de historische en multiculturele geladenheid. Zo tracht ze met haar werk silhouetten te creëren met een historisch-culturele basis als ruggengraat maar met een ontegensprekelijk eigentijdse zeggingskracht. Daarbij wil ze de evidentie ontwijken, de symboolfunctie van de objecten accentueren en de concrete vormgeving abstraheren.